Mijn werk begint bij een idee. Het middel volgt.
Een kunstenaar hoeft niet iedere handeling zelf uit te voeren om auteur van een werk te zijn. Een architect metselt zijn gebouw niet. Een filmmaker bedient niet iedere camera, maakt niet ieder kostuum en monteert niet noodzakelijk zelf. Een conceptueel kunstenaar kan een idee bedenken dat door anderen wordt uitgevoerd.
AI vergroot die mogelijkheden enorm.
Iemand kan een sterk visueel idee hebben zonder twintig jaar technisch geschoold illustrator te zijn. Iemand kan een filmisch concept ontwikkelen zonder een crew van veertig mensen en een enorm budget. Iemand kan werelden construeren die fysiek niet bestaan en in korte tijd verschillende visuele mogelijkheden onderzoeken, verwerpen en opnieuw formuleren.
Daarmee wordt artistieke productie toegankelijker voor mensen wier kracht ergens anders ligt:
concept → betekenis → selectie → regie → iteratie → samenhang
Ik gebruik AI niet om het maken over te slaan, maar om andere dingen te kunnen maken.
Mijn werk begint niet bij de prompt, maar bij een idee. AI maakt het mogelijk dat idee te onderzoeken, te verbeelden en te veranderen.
Juist die verschuiving interesseert mij: wat gebeurt er wanneer technische vaardigheid, budget en productiemiddelen minder bepalend worden voor wat iemand kan creëren?
Wat blijft er dan over van makerschap?
Idee, keuze, betekenis, regie, selectie — en misschien een andere definitie van vakmanschap.